กันยายน 4, 2009 โดย songtoself
เพลง ถามจันทร์
ฉันเคยอยากลองเป็นพระจันทร์
ลอยขึ้นฟ้าสักวัน ได้งั้นคงดี
พบเธอจึงเข้าใจได้ทันที
บนท้องฟ้า มีแต่ฟ้า ไม่มีของดี
* อยู่บนนั้นมีแค่ดาวกับฟ้า
อยู่ตรงนี้ อาจจะดีมากกว่า
ได้ใกล้เธอ ยามผู้คนนิทรา
ถามจันทร์ ข้างบนดีหรือเปล่า
มีแค่ฟ้ากับดาว เคยเหงาบ้างไหม
ฉันเองก็เคยเหงาไม่มีใคร
แต่วันนี้มีที่รัก อยู่เคียงหัวใจ
- – - – - – - – - – - – - -
เพลงบางเพลงอาจไม่ได้ตรงกับชีวิตแต่ก็รู้สึกชอบ
อาจไม่มีเหตุผลหรือมีหลายเหตุผลที่ชอบ
เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ฉันยังLoopเพลงเพลงหนึ่งซ้ำไปซ้ำมา
เพราะเพลงเพลงนี้เป็นตัวแทนของใครคนหนึ่ง
จริงๆแล้วแค่เพลงเพลงหนึ่งมันเป็นแค่เศษเสี้ยวในชีวิตของเขา
แต่ตัวเราเสียเองที่เปิดรับให้เพลงนั้นมีอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต
ถ้าจะบอกที่มาเลยมันก็แค่ เขาบังเอิญได้ยินเพลงที่ฉันเปิด
แล้วเขาเดินเข้ามาถามและขอไฟล์เพลงเพลงนี้
นั่นคือเสี้ยวหนึ่งที่เกิดขึ้น “ฉัน-เพลง-เขา”
เพลงนั้น…เป็นเมโลดี้ที่อยู่ระหว่างฉันและเขา
และเพลงนั้นก็กลายเป็นเพลงที่ฉันต้องเปิดวนตลอด
เพื่อเป็นเหมือนตัวแทนของเขาที่ฉันคิดนึกอยู่ตลอดเวลา
คิดไปเอง…ไม่รู้ว่าเขาจะชอบเนื้อหาท่อนไหน?
ท่อนแรก? ท่อนฮุค? หรือชอบดนตรี? หรือชอบเสียงนักร้อง?
เรา…จะชอบเหมือนกันมั้ย?
แล้วเขาจะให้เพลงนี้เป็นเพลงที่วนloopเหมือนกับฉันหรือเปล่า?
บันทึกโพสใน Uncategorized | Leave a Comment »
สิงหาคม 8, 2009 โดย songtoself
ความทรมาน คือ…
สิ่งที่อยู่ใกล้แต่ก็เหมือนไกล
สิ่งที่อยู่แค่เอื้อมแต่เอื้อมไม่ได้
ภาพในจินตนาการแตกต่างกับภาพความจริง
อยากให้เรื่องจริงเป็นดั่งจินตนาการ
แต่เพราะมันไม่มีทางเป็นจริง
ทุกสิ่งจึงเป็นเรื่องทรมาน…
…
แต่ถ้าสิ่งที่เป็นอยู่มันทรมานนัก
ฉันก็ยังเชื่อและมีความหวัง
ว่าวันข้างหน้ามันต้องดีกว่า
มันจะเป็นเส้นทางที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
ฉันเชื่อ…
และมีความหวังแบบนั้น
…
บันทึกโพสใน Uncategorized | Leave a Comment »
มีนาคม 16, 2009 โดย songtoself
หลังจากที่เราเอ่ยคำร่ำลาของวันหนึ่งที่ใกล้จะหมดไป
ต่างคนต่างหันหลังแยกทาง
ฉัน…ไปทางหนึ่ง
เขา…ไปอีกทางหนึ่ง
ตลอดเส้นทางที่ได้หันหลังลาลับไปแล้วนั้น
สำหรับฉันยังคงมีความคิดเกี่ยวกับเขาลากยาวไปตลอดทางเท่าที่เท้ายังไม่หยุดก้าวเดิน
อยากจะรู้เหลือเกินว่า เขายังคงมีความคิดเกี่ยวกับฉันหลงเหลืออยู่บ้างไหม
หรือเขาอาจจะแค่หันหลังแล้วเรื่องของฉันก็จบลงแค่ตรงนั้น?
ความคิดของฉัน…
มันเป็นความคิดที่ทำให้เกิดน้ำใสๆคลอนัยน์ตา
ไม่แน่ใจว่ามันคือความรู้สึกดีใจหรือเสียใจ
แต่ฉันว่าคงเป็นความเสียใจมากกว่า
เพราะถ้าบางอย่างในตัวฉันและเขา บอกให้รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้
ฉันคงจะไม่แคร์ ไม่เสียดายกับความรู้สึกดีที่เคยเกิดขึ้นทั้งสิ้น
แต่เพราะเขายังมีส่วนดีให้ฉันได้รับรู้ ฉันเลยยังคงอาลัยกับความรู้สึกดีๆที่มีให้
บอกตัวเองเสมอว่าเราคงไม่ได้เป็นคนที่ใช่ของกันและกัน
แต่บางอย่างในตัวเขาที่ทำให้ฉันไม่อาจเชื่อในคำตัดสินของตัวเองได้ทั้งหมด
…ทำไม?
บันทึกโพสใน Uncategorized | Leave a Comment »
มีนาคม 1, 2009 โดย songtoself
ฉันชอบเดิน…
เดิน…เพื่อให้ความคิดล่อยลอยไปเรื่อยๆ
และอีกเหตุผลก็คือ…
บางทีที่แห่งนั้น
ีคนที่เรานึกถึงคงเคยเดินตรงนี้เหมือนกัน
เผื่อว่าบางที รอยเท้าที่เราย่ำเดิน
อาจเป็นตำแหน่งเดียว
รอยเท้าเดียวกับคนคนนั้น
ถึงไม่ได้ใกล้กัน ไม่ได้พบกัน
ขอเพียงแค่ไปยังสถานที่ที่เขาเคยไป
…
หรือบางที
เขาอาจจะอยู่ใกล้ๆกันตรงนี้
จุดที่เรายืน…
อาจมีกลิ่นไอของเขาที่ยังหลงเหลือ
ได้สูดหายใจในที่เดียวกัน
ได้สัมผัสลมที่พัดผ่านที่
…คิดไปเอง…
ว่าเขาเพิ่งเดินผ่านไป
แค่นั้นก็เพียงพอ
…
บันทึกโพสใน Uncategorized | Leave a Comment »
มีนาคม 1, 2009 โดย songtoself
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!
บันทึกโพสใน Uncategorized | 1 ความคิดเห็น »
